Produkcja jest głównym czynnikiem jednoczącym społeczeństwo. Więź pracy jest najbardziej trwałą formą więzi społecznych, jest podstawą kształtowania się innych form więzi społecznej.W produkcji ukryte są przyczyny nie tylko inte­gracji, ale także dezintegracji społeczeństwa — przy­czyny podstawowych podziałów społecznych, podzia­łów klasowych, głównych antagonizmów, konfliktów społecznych, a więc także przyczyny powstawania różnorodnych ideii i ideologii, w których ludzie uświa­damiają sobie te antagonizmy, a więc także bezpo­średnie przyczyny masowych działań społecznych rozstrzygających te konflikty. Jak wspomniano poprzednio, sposób produkcji skła­da się z dwóch sprzężonych ze sobą elementów: sił wytwórczych i stosunków produkcji. Charakter sto­sunków produkcji zależy od szczebla rozwoju sił wytwórczych. Tak np. niska wydajność pracy w okre- się wspólnoty pierwotnej, uwarunkowana prymitywiz­mem narzędzi, stwarzała konieczność wspólnej pracy wszystkich członków społeczności, uniemożliwiała przywłaszczanie wyników cudzej pracy, powodowała więc, że dla tego okresu typowa była społeczna włas­ność większości środków produkcji.