W gospodarce prymitywnej współpraca występuje często, jednakże bodźce, które łączą ludzi w wspólnie pracującą grupę, mogą być różne od działających u nas. Główną siłą, która trzyma ich przy pracy, nie jest ani odpowiedzialność pracowników wobec praco­dawcy, ani obawa utraty zajęcia lub zapłaty. Ważniej­sze są zwyczajem ustalone pojęcia o pracowitości, wyrzuty towarzyszy w przypadku lenistwa i bodziec, jaki stanowi praca w grupie w połączeniu ze śpiewem i żartami, które zmniejszają zmęczenie i dają pewne wrażenie rozrywki”1. Proces pracy nie jest tu po prostu tylko czynnością służącą do zdobycia dóbr ma­terialnych, lecz jest udziałem w życiu społeczności, zawiera oprawę ceremonialną i rytualną, jest wyko­nywaniem czynności dyktowanych zwyczajem i tra­dycją, zawiera też wiele elementów twórczej ekspresji artystycznej.Prymitywna technika wiąże się ściśle z magią i rytuałami. Budując czółno mieszkańcy Wysp Tro- briandzkich nacinają je delikatnie toporkiem i wypo­wiadają formułkę, która ma zabić korniki, następnie omiatają burty trawą wymawiając zaklęcia, które za­pewnią lekkość i szybkość czółna itp.